Evliliðe Mukaddime ..
       

Ýnsanlar þu zamanýn muktezâsý olarak nasýl bir hâl içerisinde yaþayýp gittiklerinin farkýnda deðiller maalesef. Bunun için hayatýmýzý tam olarak bir kulluk þuuru içerisinde yapýlandýramýyoruz. Tabii bu yüzdendir ki; terslikler ve tamamlanamayan iþler yüzünden sýkýntýlar, üzüntüler peþimizi býrakmýyor. Bilâpervâ, bütün üzerimize yüklenen ve bazen de aðýr gelen vak’alar karþýsýnda dua kalkanýný, silahýný kullanmayý unutuyoruz nedense. Yaþam filmimizin en ufak bir karesinin bile duasýz geçmeyeceðini hatýrlamamanýn gafleti içindeyiz bir parça. Halbuki her “an”da nefes alýp vermeye þiddetli ihtiyacýmýz olduðu gibi o kýsacýk “an”da daha ziyâdesiyle duaya da bir o kadar muhtacýz. Bir sabah erkenden iþe giderken, otobüste karþýlaþtýðýmýz arkadaþýmýzýn “ne yapýyorsun?” sorusuna “dua ediyorum” diye cevap versek yanlýþ olmaz. Çünkü otobüse binmek istediðimiz yere gitmemiz için yaptýðýmýz fiili bir duadýr. Yani gün boyunca iþlediðimiz her bir fiil bir nevî ibadet hükmüne geçebiliyor. Bunu da duanýn bir “ubudiyet” oluþuna baðlayabiliriz. Tabii hayatýmýz Hâlýk adýna yaþanýrsa, amelimizde rýza-i ilâhi olursa ancak o zaman maksat hâsýl olur.

Ýþte bunun gibi evlilik de bir duadýr, Hem de hayatýmýzýn büyük bir kýsmýný içine alabilecek derecede küllî bir dua. Dua da bir ubudiyettir, “ubudiyet ise semerât-ý uhreviyedir. Dünyevî maksatlar ise o nevî dua ve ibâdetin vakitleridir; o maksatlar gayeleri deðil.” Evlenme çaðýnýn gelmesi, evlilik ibâdetinin vaktidir. O ibâdet ve o dua eðer sýrf evlenmek için olsa, o dua ve o ibâdet hâlis olmadýðýndan kabule lâyýk olmaz. Bir insana muhabbetiniz var da çok dua ettiðiniz halde size nasip olmuyorsa “duanýn vakti kaza olmadý denilecek. Eðer Cenâb-ý Hakk fazlýyla keremiyle nabip ederse nurun âlâ nur. O vakit dua vakti biter kaza olur.” Bildiðimiz gibi esbâba da teþebbüs bir dua-yý fiilîdir. Ýþte yüzük takmak da bir fiilî duadýr. Ama onu taktýk diye evlenmeyi garanti saymak yanlýþ olur. Belki sonucu cenâb-ý Hakk’tan istemek niyetiyle bu güzel olaya baþ vurulur. “Bu nevî dua-yý fiilî Cevâd-ý Mutlak’ýn isim ve ünvanlarýna müteveccih olduðundan kabule mazhariyeti ekseriyet-i Mutlakadýr” bütün bunlardan dolayý izdivaç niyetini bir dua hükmünde kalbinde taþýyanlarýn göz önünde bulundurmalarý gereken çok ince ve mânidar noktalar vardýr.

Bu baðlamda öncelikle þunu söylemek gerekir; madem insan, meþru yoldan kendine bir eþ ister. O halde isteði, Zât-ý Zülcelâl’in sevdiði ve hoþlandýðý þekilde olmalý ki; daha saðlam ve kabule mazhar olsun. O da ancak Muhammedî Arabî (asm)’ýn sünnet-i seniyyesi olsa gerektir.

Resul-ü Ekrem (asm) bir Hadis-i þerifinde þöyle buyurur: “üç grup insana Allah mutlaka yardým eder. Bunlar; sahibiyle anlaþma yaparak borcunu ödemeye çalýþan köle, namus ve iffetini muhafaza etmek düþüncesiyle evlenmek isteyen ve Allah yolunda cihad eden kimselerdir.” Bu Hadîsi biraz açacak olursak, yaþantýmýzý monotonluktan kurtaracak, þenlendirip hareketlendirecek çok lâtif mânâlar çýkar karþýmýza.


Madem, kainat ve içindekiler, hatta kendi edenimiz dâhi bütün hepsinin yaratýcýsý olan Mâlik-i Hakîki’nindir. O zaman bizler de birer memlüküz yani köleyiz. Þu, dünya denilen ticarethânede nefis ve malýmýzý Cenâb-ý Hakk’a satýp, Ona abd ve asker olmaya çalýþarak, Onunla bir nevî anlaþma yapmýþ oluruz, Malik ile memlükün anlaþmasý yani. Hayatýmýza Mâlik-i Hakîkî’nin kölesi olduðumuz nazarýyla baktýðýmýzda, O’ndan gelecek en küçük bir ihsan dâhi bizim için hayatî bir önem arz edecek noktaya gelir. Çünkü kainat ve içindekilerle birlikte herþeyin sahibi ve Hâlýk’ý olan kudretli ve þefkatli padiþah, kainat ve içindekilere, hatta kendi kendine bile sahip olamayan, sonsuz acz ve sonsuz fakr içerisinde olan insana, ihsanda bulunmasý o kiþi için küllî bir þükür ve minnet vesilesi olsa gerektir. Ýþte size eþ olacak insaný da o þefkatli padiþahýn latif, nazenin ve çok deðerli bir hediyesi ve emaneti bilip öyle davranmak gerekir.

Tabii eþler birbirine bu nazarla bakýnca evde ve sair mekanlarda geçirdikleri vakitleri içinde birbirlerine karþý daha hassas ve dikkatli davrandýkça kalplerdeki sevgi ve saygý düzeyi de o ölçüde artacaktýr. Ve zaman içerisinde eþe karþý olan hassasiyet sosyal hayata da sirayet edip, çevresindeki insanlara da gerekli saygý ve muhabbeti gösterecektir.

Bu noktada Hadîsin ikinci kýsmýnýn açýlýmýný yapmaya çalýþacak olursak; “namus ve iffetini muhafaza etmek düþüncesiyle evlenmek isteyene de Allah muhakkak yardým eder.”cümlesinde, kainatý ihâta eden Hafîziyetiyle canlý ve cansýz bütün yaratýklarýný sonsuz þefkati ve merhametiyle koruyan þefkatli bir yaratýcýnýn isimlerinin tecellîleri nazarlara çarpýyor; Böyle bir Hâlýk, elbette bütün bu yarattýðý canlýlar içerisinde en güzel ve özel bir þekilde yarattýðý insan denen mahlukunu da gayet mükemmel bir þekilde koruyacaktýr. Bu koruma fiilinin de Vedûd isminin gölgesinde birbirine gönül verip evlenmiþ iki insan üzerinde tecellî ettiði aþikârdýr. Ahlâkýn can çekiþtiði, hâyâ perdesinin yýrtýla yýrtýla neredeyse kalmadýðý, yalanýn ve riyanýn, sisin þehir üzerine çökmesi gibi mânen kalpleri ve zihinleri kapladýðý bir asýrda yaþýyoruz. Böyle dehþetli bir zamanda ahvâliyle, etvârýyla ve akvâliyle buram buram Terbiye-i Muhammediye kokan, hayâsýyla, sahâbe endâmýný andýran, sýdkýn,sadakatin ve ciddiyetin bir dua kolyesi gibi þahsiyet-i maneviyesinin boynuna dizildiði, þefkat veya merhamet abidesi bir eþin, Muhsîn olan Cenâb-ý Hakk’ýn oldukça büyük bir ihsâný olduðunu düþünüyorum. Bu “helâket ve felâket asrýnda böyle ulvî seciyelerle bezenmiþ bir eþin, çok saðlam manevî bir zýrh olacaðýný da söyleyebiliriz ayrýca. Tabii bizim için hayatiyet deðeri taþýyan bu zýrhý “gereksiz yere” kýrýp dökmemek lâzým herhalde.

Ýþte tam burada hadisin üçüncü kýsmýnýn þifrelerinin çözülmeye baþladýðýný zannediyorum. “kendi yolunda cihad eden kimseler de Allah mutlaka yardým eder.” Kýsmýndan baþka bir hadise gönderme yapýlabilir; Hz. Ömer, Resûlullah’a (asm) “ihtiyaçlarýmýzý gidermek için nasýl bir þey elde edelim?” diye sordu. Peygamberimiz (asm) þöyle buyurdu: “zikreden bir dil, þükreden bir kalp edinin ve ahiretle ilgili hususlarda size yardýmcý olacak bir hanýmla evlenin.” Bu zamanda maddi kýlýçlar kýnýna girip, marifet, ilim,sanat gibi manevî kýlýçlarýn çekildiði, manen bütün kainatý velveleye veren büyük bir manevî savaþýn içerisindeyiz. Tabii doðal olarak böyle bir ortamda nur talebesine mütemmim olacak “muhabbet fedaisi” gerekiyor. Bu hengâmede, Risâle-i Nur derslerinin azameti ruhuna yansýmýþ olan mücahid veya mücâhide ister gönüller Cenâb-ý Hakk’dan. Çünkü nûr’u talep edenler, þiddetli manevî fýrtýnalarda insan kendisine kol kanat olacak, güldüðüyle gülüp aðladýðýyla aðlayacak, derdine tasasýna ortak olacak bir can yoldaþý ruhunun yarýsý olacak bir gönül sýrdaþý arayabilir. Bu da zihnimize þu parantezi açar;

“Mütenâsib olan eþya arasýnda meyil ve cezbe olduðu gibi” benzer fýtratlar da birbirine temâyül eder. Aralarýnda ittihat olur. Farklý fýtratlarýn ise arasýna soðukluk girer. Büyük anlaþmazlýklar çýkabilir. Ýþte bu anlaþmazlýklarýn çýkmamasý için fýtrat yakýnlýðýna ve düþünce tenâsübüne önceden dikkat etmek gerekir. farklý fikir ve düþünce yapýsýnda olan insanlar yuva kuracak olursa sonucunda çýkacak bazý pürüzlere de katlanmak zorunda kalýrlar. Ayrýca bu pürüzler yapýlan psikolojik ve duygusal baskýlar sonucu hizmette gevþekliðe, hatta cemaatine karþý soðuk durmaya kadar gider. sözün özü, ayný þahs-ý manevînin âzâlarýndan olmak gerekir. bu noktada bir önemli husus da; huy ve mîzaç farklýlýklarýnda gelen uyumsuzluklara hizmet adýna uyum göstermeye çalýþýp susmak yerine, eþler arasýnda yapýlacak istiþâre ve meþveretle, en önemlisi de büyük þahsî fedâkârlýklarla, o huylar ve mîzaçlar hadd-i vasat ölçüde birbirine yakýn hâle getirilmeye çalýþýlmalýdýr. Böylece o eþ senin hem refika-i hayatýn, hem de uðrunda baþýný vermekten geri durmayacaðýn iman davasýnda senin dava arkadaþýn oluverir.

Tabii, böylece eþine karþý da ihlas düsturlarýný uyguladýðýnýz takdirde, hayatýnýz ve hizmetiniz o kadar renkli ve hareketli olur ki; siz bile þaþýrýrsýnýz. Bununla birlikte eþiniz size ve siz eþinize “en yakýn dost ve en fedâkâr arkadaþ ve en güzel takdir edici yoldaþ” olur. Onun meziyetlerini þahsýnýzda ve faziletlerini kendinizde tasavvur edip, Onun þerefiyle þâkirâne iftihar edersiniz.

Hulâsâ; hayat seylimiz içinde olan bu hâdise, yerinde kullanabilenler için çok büyük bir esmâ talimi ve marifetullah’da deðiþik ve manidar açýlýmlara vesile olabilir. Çünkü âlem-i mânâdan kalkan hakikat treni herkesin kalp istasyonuna farklý bir hakikati býrakýr, yani herkesin yaratýlýþý farklý olduðundan kalp aynalarýna yansýyanlar da farklý olacaktýr. Ve böylece yaþantýmýzýn bu dönemini iki kat fazla tefekkür ile geçirebileceðiz, ama doðru kiþi için dua edersek...

 yozgatnur66